Blog

Deli miyim neyim bilmem, ne dürttü onu da bilmiyorum, ama okulun en zor olan son senesinde kendimi bir de açıköğretim stresi içine attım! Bir diploma neyime yetmediyse artık..

Olay aslında şöyle. Üniversiteye girdiğim ilk sene şans eseri duydum ki, bir üniversitede okurken başka bir sınava girmeden açıköğretimden istediğin bölümü okuyabiliyormuşsun. Buna da “İkinci Üniversite” diyorlarmış. 2. sene başlarım o zaman dedim. 2. yıl çok geç aklıma geldiğinden tarihi kaçırdığımı fark ettim. 3. sene ise sadece 1 gün ile başvuruyu kaçırdım. Ama son sene inat ettim, 1 yıl önceden ajandama kaydettim. Ve en sonunda son senemde amacıma ulaşıp, 2. üniversiteye başladım.

Normalde psikoloji okuyorum. Ama son zamanlarda psikolojiden soğuduğumu, daha doğrusu yıllardır istediğim klinik psikolojinin hiç de sandığım gibi bir şey olmadığını fark ettim. Bu fark ediş, yeni arayışlara soktu beni. Bu sebepten de 2. üniversite olarak Halkla İlişkiler’i seçtim. Sanırım kariyerim de bu tarafa doğru kayıyor şu anda.

Bu kadar özel bilgiden sonra asıl can alıcı nokta ise açıköğretim sisteminin beni nasıl vurduğu. Sınavları 2 gün içinde yapıp bitiriyorlar. Mesela şu anda 8 ders alıyorum, cumartesi 1, pazar 1 olmak üzere toplam 2 oturumda 8 sınav olacağım anlamına geliyor bu. Ömrü hayatınca ders çalışmamış, dersi derste dinleyip başarmış biri olarak oturup saatlerce kitap okumak beni tek kelime ile öldürdü. Bu seneki vizeler 4-5 nisan 2009 tarihinde yapılacak. Yani yarın ilk sınavıma giricem. Fakat 2 gün önce ders çalışma dümemin tamamen kapandığını hissettim. Son iki gündür çalışmayı bırakın, kitap kapağını dahi açamıyorum. Zaten 2 dersi de hiç başlamadan yok saydım.

Açıköğretim’i kolay sayıp küçümseyenlere sesleniyorum: Ben bunca şey yaptım, bu kadar zor bir çalışma şekli görmedim. Bundan sonra birini açıköğretim okudu diye küçümseyen olursa karşısında direk beni bulur!

PS: Eğer ölmez de sağ kalırsam pazartesi günü sınavlarla ilgili de yazıcam..

İş arıyorum. Hem de ciddi ciddi iş arıyorum. Öğrenci halimle bu kriz beni teğet geçemedi maalesef. Dalış paramı çıkarmayı bırak, yemek paramı çıkartamıyorum artık. Kredi kartımın bir avuç olan limiti de hemen doluyor üstelik. Bu durumda iki seçenek var: Ya zengin bir koca veya sevgili bulacağım, ya da iş. Şimdilik ikincisini tercih ediyorum. Zorda kalırsam birinciye de dönebilirim ama.. Hemen gerekli bilgileri veriyorum o zaman:

Bir kere gencim, daha 22 yaşının ilk günlerini geçiriyorum, yani enerji doluyum. Dişi insan özellikleri taşıyorum, öyle çok ağır erkek işleri ile uğraşamam yani. Psikoloji son sınıf öğrencisiyim. Aynı zamanda açık öğretimden Halkla İlişkiler okumaktayım. okumuş insanım yani, hem de psikoloji, insan ilişkileri yani. Lazım olursa B sınıfı ehliyetim bile var(Hiç ceza almamış, bayandan temiz ehliyet)

Daha önce bir ajansta stand hostesliği yaptım, bu konuda deneyimliyim, ve güzel olduğumun da kanıtı bu sanırım(çok güzel olmasam da eli yüzü düzgünüm en azından, gelmeyin üstüme). Yabancı dil tercihimi ingilizceden yana kullanırım, ama isteyene türk işaret dili de bilirim yani. Bilgisayardan, Office’den anlarım, faks çekemem ama, ömrü hayatımda görmüşlüğüm de yoktur zaten.

Tüplü dalış yaparım, yelken yaparım, canım sıkılırsa sinemaya falan giderim.Okulda NODO( Madde bağımlılığını engelleme kulübü)(Üye, sayman) ve BilgiSAT(Su altı topluluğu)(Başkan Yardımcısı) kulüplerinde aktif görev alıyorum. Her aya bir turu organize etmek ve organizasyon sorunları ile başa çıkmak gibi tecrübelerim de var yani.

Ne iş olsa yaparım abi demiyorum, ama yapabilirliğim de var. Yalnız, okuduğum için ya hafta sonu ya da freelance çalışırım. Yine stand hostesliği, promosyon veya el ilanı dağıtımı gibi işler yapabilirim. Evden veya başka bir yerden freelance olarak yapılabilecek veri girişi gibi bilgisayar üzerinden işler de yapabilirim. Psikoloji, Halkla İlişkiler ve İK alanlarından da her türlü çalışma ve staja açığım.

Bilgilerinize arz ederim, mucx