Kategori: Eskiz

Kapat benim

Sayfalar arasında kalayım

Kuruyayım aşkın ile

Kokum sinsin sayfalara

Ama açtığında dağılırım yavaşça

Ama kokum kalır sayfalarında

Ve yavaşça dökülürlen

İzim hep seninle kalır

Ufak bir koku olarak hayatının sayfalarında

Nefes alamazsın bazen

ağzından giren şey oksijen değil sanki

ya da ciğerlerine ulaşamıyormuş gibi

için acır, gittikçe artarak

kaçar gidersin

atarsın kendini sokaklara

sanki orada daha çok hava var gibi

ama yetmez

denizi izlemek bile yetmez

üzerinde olmak istersin

mesela boğaz köprüsünde

belki orada hava vardır

ya da iki mavi arasında

deniz ve gökyüzü arasında

havada

uçarken

Bir kere gün doğmadan çıktım yola
daha uyanmamıştı bir kişi bile
güzel rüyalarında sevdikleriyle
bir masal alemindeydi herkes

Bir kere gün doğmadan çıktım yola
boş sokaklarda sadece rüzgarın sesi
şehrin kollarına bıraktım kendimi
kokusunu içime çeke çeke gittim yollarından

Bir  kere gün doğmadan
sadece ben ve o vardı
bir de boğaz vardı ikimizin yanında
yorganıyla örtünmüş gibi

Ve gün doğdu sonunda
tam bulutların üzerinde giderken
burnumda iyot ve orman kokusu
yeni uyanan mahmur güzel gibi
ışıl ışıl baktı bana

Ve ben
tekrardan
aşık oldum ona