Bir şey oldu, sonra bir şey daha oldu, sonra bir şey daha.. Öyle bir noktadayım ki, pamuk ipliğine bağlı bir köprüde yürüyorum sanki. Bu noktaya gelmek zordu, devamı zor, sonu belirsiz.. Ama belirli olan tek bir şey var, o da benim bu savaşa hazır oluşum!
Evet, bir adım ötemde bir savaş çıkabilir, savaş baltaları çekilebilir. Ama haklı olduğuma o kadar eminim ki, kimse bu savaşta karşımda duramaz! İnandığım ve istediğim şeyler için gerekirse ordulara karşı çıkarım. Gerekirse çeker giderim.. Ama fikrimi değiştirmeye niyetim yok, zor elde ettiğimden vazgeçmeye niyetim yok..
Zor buldum, mutluluğa tekrardan ulaştım, geri dönmeye niyetim yok!
Ben hazırım, karşıma çıkmak isteyen var mı?!
Bir Cevap Yazın