Yeni doğan bebek korkusu!

Bugün şans eseri şu yazıya denk geldim ve bir anda yıllar öncesine gittim. Kardeşimle aramda 12 yaş var. O doğduğunda orta 1’deydim. Sezaryen olduğundan doğum anı ve saati önceden belliydi. Aylarca büyük bir heyecanla beklediğim o an gelmişti en sonunda. Aynı gün okulda dans yarışmamız vardı ve arkadaşlarımla katılmıştık. Dans gösterimizin hemen ardından babam beni alıp hastaneye götürdü(1. olamamıştık ama derece almıştık sanki:) ) Annemi ameliyathaneye geçirdikten sonra kapının önünde biraz benim doğumum hakkında konuştuk.

Beyazlara boyanmış bir bekleme alanı, dışarı açılan bir pencerenin önünde iki koltuk ve bir sehpa. Bir yanda doğumhanenin kapısı, diğer tarafta bebek odasının olduğu bölüm. Yani doğumdan çıkar çıkmaz görecektik onu. İsim koymadan önce de ona hitap edebilmek için “nokta” adını koymuştuk kendisine:) Babamla onun ilk anlarını kaydetmek için kamerayı ayarlamaya çalışırken bir anda doğumhanenin kapısı açıldı…

Aylarca beklenen ve hayali kurulan, o küçük sevimli tatlı kardeşimi görmek üzereydim. Ama onu ilk gördüğüm an, 12 yaşındaki küçücük bir çocuk için inanılmaz bir yıkımdı!

Yeşil ameliyat bezinin ortasında, hala vıcık vıcık bir şeylerle kaplı, mor renkli, inanılmaz derecede yüksek ve kendini yırtar bir şekilde çıkan bir ağlama sesi, buruş buruş ve sesini çıkartmak için kasılmış bir vücut..

O anda o kaydı yapabilmiş miydik inanın hatırlamıyorum, ama eminim ki şu an bile yeniden görmek istemem! Şu anda kendisini çok seviyorum, ama itiraf edeyim, o dönemde ondan biraz korktuğum ve sevmediğim doğrudur:)

Tabi o halde fazla göremedim, saniyeler içerisinde bebek odasına götürdüler, annem de bir süre sonra baygın bir halde odaya getirildi. Bizim ufaklık bir güzel yıkanıp giyindikten sonra tekrar yanımıza geldi. Ve işte o anda ancak gerçek yüzünü görebildik:)

“Yeni oyun arkadaşı”, “Bak sana hediye getirmiş”, “Aaa o senin kardeşin ama” gibi şeylerle çocukları kandırmak yerine bazı şeyleri önceden anlatıp çocukları hazırlamak gerekiyor. O an yaşadığım hisler kalıcı olsaydı şu an çok büyük problemler yaşıyor olabilirdik..